हे आइन्स्टीन
तु आहेस 
चैतन्यसृष्टीचा
आमच्या जगातील
एकमेव उपासक
तुझी दृष्टी 
आहे स्थिरावलेली
अंतिम सत्यावर
आहेच तुझी
आदृष्टला
स्पष्ट करणारी
प्रगड प्रज्ञा
ज्याने दिला
मानवी मनाला
सोहमचा साक्षात्कार

हे आइन्स्टीन
ही युद्धाची 
वेडी वादळे
आपटून गेली 
तुझ्या खिडकीवर
नाही हालली
तुझी ज्योत
आणि म्हणूनच
तिच्या धुरांचे
काळे काजल
डोळ्यात घालून
झाल्या दिश्या
धन्य! धन्य!

हे आइन्स्टीन
तुझ्या लेखणीतून
समाज पक्षिन 
घालते अंडी
विज्ञान विश्वाची
ती उबवण्यात
पाहिजे तिच्यात
सृजनशील संयम
जी उबवण्यत 
तिच्या पंखात 
पाहिजे उभ
मानवी प्रेमाची

हे आइन्स्टीन
तूच सांग
संशयी जगाला
अंतिम सत्य
त्याच्या प्रकशात
काल पुरुष
आकाश गंगेचा
घालून पट्टा
हुजऱ्या प्रमाणे
येईल पुकरित
अटल भविष्यहे आइन्स्टीन
कोण काय?
कुठे काय?
कधी किती?
का? असे
सात उमंघ
माझ्या मानेवर
सुर्य मालेची
जपमाळ घेऊन
अश्वत्था भोवती
प्रदक्षिणा घालणाऱ्या
गूढ महांता
बोल केव्हां
तूंच सांग
गाडशील यांना
विज्ञान-गणिताच्या
एकाच महावाक्यात

('मृद्गंध' या काव्यसंग्रहांतून)

Tags: weeklysadhana Sadhanasaptahik Sadhana विकलीसाधना साधना साधनासाप्ताहिक